Wrodzony brak gałki ocznej Właściwe postępowanie we wrodzonej anophtalmii to przede wszystkim zapewnienie właściwego wypełnienia przestrzeni oczodołowej. Implant zapewnienia możliwość wytworzenia tzw. ciśnienia oczodołowego niezbędnego do stymulacji rozwoju kości twarzoczaszki w obrębie oczodołu oraz stymuluje tkanki miękkie zapewniając możliwość ukształtowania załamków powiekowych koniecznych do aplikacji cienkiej epiprotezy.

Nasz Ośrodek posługuje się techniką wszczepiania implantów hydrofilnych -Expandery hydroksyfilne. Wrodzony brak gałki ocznej zaburza w znacznym stopniu symetrie twarzoczaszki. Nieleczona nie pozwala na prawidłową protetykę oczodołu i właściwe osadzenie protezy gałki ocznej w przyszłości. Technika implantacji expanderów hydroksyfilnych jest najnowszą procedurą pozwalającą na rekonstrukcję oczodołu i załamków u rozwijającego się dziecka.

Wrodzony brak gałek ocznych -występuje  w 1-10 przypadkach na 100000 urodzeń doprowadzając do deformacji kości twarzoczaszki i poważnego defektu kosmetycznego. Ponieważ dotyczy dzieci nie jest również obojętny dla rozwoju psychiki małego pacjenta będąc często przyczyną różnego rodzaju kompleksów i zahamowań.
 

Przyczyny powstania anophtalmii mogą być różne :

• Pierwotny brak gałki/gałek ocznych powstaje gdy zupełnie nie dochodzi do wytworzenia zawiązku gałki ocznej.
• Wtórny - gdy uszkodzenie dotyczy istniejących listków zarodkowych.
• Następowy - gdy zanik dotyczy wykształconych zawiązków gałek ocznych.

Właściwe postępowanie we wrodzonej anophtalmii to przede wszystkim zapewnienie właściwego wypełnienia przestrzeni oczodołowej. Implant zapewnienia możliwość wytworzenia tzw. ciśnienia oczodołowego niezbędnego do stymulacji rozwoju kości twarzoczaszki w obrębie oczodołu oraz stymuluje tkanki miękkie zapewniając możliwość ukształtowania załamków powiekowych koniecznych do aplikacji cienkiej epiprotezy . Możliwe postępowanie to wykonanie orbitotomii lub osteotomii. Zabiegi te obecnie jednak są praktycznie nie wykonywane z powodu wątpliwych efektów kosmetycznych .

Implantacja konformerów pozwala na wytworzenie śladowej wielkości załamków i wiąże się z koniecznością wielokrotnego powtarzania zabiegów. Bardzo dobre efekty uzyskano wprowadzając do chirurgii balony silikonowe ,do których co pewien czas dopompowywano olej silikonowy . Po czasie okazało się jednak, że stymulacja rozwoju oczodołu była ściśle związana z momentem uzupełniania oleju ,ciśnienie oczodołowe wzrastało w sposób nieliniowy ,a sama procedura związana była z koniecznością częstego powtarzania zabiegów uzupełniania oleju.

W ostatnim okresie uznanie zdobyła metoda implantacji samo- rozprężających się implantów hydrofilnych, które aplikowane w formie suchej do załamka chłonąc wodę stopniowo powiększają się powodując wzrost tkanek miękkich ,a wytwarzając odpowiednie ciśnienie oczodołowe stymulują rozwój struktur kostnych oczodołu . Istnieją dwa zasadnicze typy implantów :typu "Socket" dla zapewnienia rozwoju załamków i typu "Orbit" dla stymulacji rozwoju oczodołu. Rekonstrukcja oczodołu u dzieci kończy się wtórnym protezowaniem i osadzeniem plomby bioceramicznej lub hydroksapatytowej z podszyciem mięśni prostych dla uzyskania ruchomego implantu ,a tym samym ruchomej protezy oka.