• Dane epidemiologiczne

AMD w krajach rozwiniętych jest najczęstszą przyczyną utraty wzroku u osób powyżej 65. roku życia. Dalsze prognozy są niekorzystne i przypuszcza się, że liczba chorych w ciągu 25 lat wzrośnie trzykrotnie. Wynika to także z faktu, że w krajach rozwiniętych przeciętna długość życia zarówno kobiet, jak i mężczyzn zwiększa się, rośnie tym samym liczba osób dotkniętych tym schorzeniem.

Dane szacunkowe wskazują, że chorzy z powodu AMD to 1,2-3,0% osób powyżej 50. roku życia. Różnice w danych zależą od wielu czynników (m.in. od zastosowanych kryteriów badawczych, badanej populacji itp.)
Badania populacyjne przeprowadzone w Polsce wskazują, że liczba chorych z powodu AMD wynosi 1 250 000, na postać późną choruje 250 000 osób.

• Metody leczenia

Terapia fotodynamiczna (PDT) z zastosowaniem verteporfiny (Visudyne). Zarejestrowana w 2000r. na liście procedur refundowanych. Lek podaje się dożylnie powoli przez 10 min a następnie po upływie kolejnych 5 minut od zakończenia podawania chore miejsce siatkówki oka naświetla się specjalnym laserem. Laser ten stosuje się wyłącznie do PDT. Światło lasera aplikuje się przez założoną na gałkę oczną pacjenta soczewkę. Zabieg prowadzi się w zaciemnionym pomieszczeniu i pacjent po zabiegu musi unikać światła, otrzymuje specjalne okulary.

Efekty PDT to zahamowanie utraty ostrości wzroku u ok. 59-60% pacjentów. Zabieg wykonuje się nie częściej niż co 3 miesiące. Można wykonać go u tyko u niektórych pacjentów - wyłącznie z tak zwaną postacią dominująco-klasyczną choroby.

 
Lucentis - nazwa międzynarodowa ranibizumab.Stosowany w postaci iniekcji do ciała szklistego w jednej niezmiennej dawce 0.5 mg. Lek podaje się przez igłę do oka w warunkach aseptyki najlepiej na sali operacyjnej. Zarejestrowany w Europie i w Polsce w styczniu 2007.
Stosuje się we wszystkich postaciach zmian neowaskularnych w przebiegu AMD a wyniki są lepsze niż po PDT z Visudyne. Efekty leczenia lekiem Lucentis to zahamowanie postępującego pogorszenia widzenia u około 90% a nawet poprawa widzenia u około 40%. Lek podaje się najpierw co 1 miesiąc przez kolejne 3 miesiące a potem w razie potrzeby, ale nie częściej niż co miesiąc. Za stan skłaniający do powtórzenia iniekcji uznaje się obniżenie ostrości wzroku, nowsze opinie sugerują podejmowanie decyzji o re-iniekcji na podstawie badania OCT, w którym możemy obserwować zwiększenie grubości siatkówki lub/i tak zwany płyn – normalnie nie obecny.

• Macugen nazwa międzynarodowa pegaptnanib.

Dostępny wcześniej niż Lucentis, od 2006r w Polsce. Podaje się w dawce 0.3mg do ciała szklistego nie częściej niż co 6 tygodni. Nie ma zaleceń co do ilości dawek ale w badaniach okazało się, że odstąpienie od regularnego podawania powoduje pogorszenie. Chemicznie lek inaczej zbudowany ale teoretycznie ma taki sam mechanizm działania jak Lucentis. Jednakże w badaniach i w praktyce okazuje się, że działa z małą skutecznością zbliżona do skuteczności PDT.

Są to jedyne 3 zarejestrowane metody leczenia wysiękowej postaci AMD w przypadku zmian zlokalizowanych pod dołkiem, a takie są najczęściej. W przypadku zmian leżących nie w centrum siatkówki można teoretycznie stosować niszczenie tych zmian laserem argonowym jednakże taka metoda jest niechętnie stosowana gdyż często daje wznowy.
Reasumując: Lucentis działa we wszystkich postaciach wysiękowego AMD. Macugen można stosować także we wszystkich postaciach a PDT tylko u części pacjentów. Jednakże leczenie metodą iniekcji doszklistkowych leku Lucentis zdecydowanie przewyższa pozostałe metody.